از جمله آثار تألیفی «سید علی محمد باب» (مؤسس آیین بابی) یا از کاتبان و پیروان اولیه اوست. این اثر در زمرهٔ متون وحیانی و تشریعی این آیین به شمار میرود که در دورهٔ موسوم به «ظهور» (دوران دعوت باب) نگاشته شده است. اثر حاضر مشتمل بر 52 سوره است. از ویژگیهای سبکی آن، افزودن عبارت «عزیة ظهوریه» به پایان نام هر سوره است که نشاندهندهٔ انتساب این سورهها به منبعی الهی در عصر ظهور جدید میباشد. هر سوره دارای عنوانی مستقل است و آیات متعدد است که با تعبیر «محکمات» در ابتدای هر سوره از آنها یاد شده است. اغلب محتوا یک رشته الفاظ و جملات تکراری است که از مفردات قرآن گرفته شده و صورت آن را تغییر داده است. از روی نسخهای که عبدالمجید شیرازی از در تاریخ 1269ق. در کاظمین کتابت کرده، استنساخ شده است.
(يادداشت توصيفی) بیشتر
